Larochette

Op de tweede etappe van onze vakantie reden we door Larochette, in Luxenburg. Op het eerste gezicht een doorsnee stadje: links huizen, rechts bedrijven. Een kern met een school en een kerk.

En daar tegenover:

Parkeren, uitstappen en klauteren maar. Deels een ruïne...

Deels gerestaureerd...

Ademloze bewondering voor de 13de eeuwse bouwvakkers.

Ik waande me even in Kruistocht in spijkerbroek.


Larochette (Fiels, Fels) ligt in het Luxemburgse Kanton Mersch.
Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf.

Vakantieverslag (4): Bourscheid

Vanaf Afferden (Limburg) vertrokken we richting Luxemburg. Overal zagen we kraampjes en borden

Ik heb me echt misselijk gegeten in aardbeien, ik wist niet dat dat kon.

We wilden zo min mogelijk door België, maar bij Roermond raakte de wegwijsmevrouw danig in de war. Uitrit af, inrit op, wat ben je toch afhankelijk van die dingen. Gelukkig hadden we een kaart bij de hand, en na enige tijd waren we weer op de goede weg.

We hadden een hut gereserveerd op de camping Um Gritt bij Bourscheid. Bekend, ja, beroemd van het programma "Ik vertrek". De camping ligt aan de Sûre, in het dal. Ruime hut, van van alles voorzien en de camping was ook prima.

foldertje

De volgende morgen hebben we alles weer ingepakt en zijn we naar de burcht gereden, ons eigenlijke doel.

Het is een enorm groot complex. Als vestigingsplaats van Romeinen, Karolingers en Merovingers was het eerst een houten vesting. Maar vanaf de 11de eeuw werd er een stenen burcht gebouwd. Tot in de zestiende eeuw gingen de uitbreidingen door, groter en groter. Uiteindelijk stonden er maar liefst 8 torens.

luchtopname/folder

Daarna trad het verval in. In 1972 werd de burcht door de Luxemburgse Staat opgekocht en sindsdien vinden er restauratiewerzaamheden plaats. Het bouwmateriaal is eenvoudig dat wat voorradig is: de lokale steen. Je krijgt de prachtigste patronen en constructies.

vloertje

 

We zijn helemaal om het complex heen geklauterd. Het uitzicht is ook prachtig.

Je kunt ook naar binnen, mooi ingerichte ruimtes, maar ja, die hond van ons, hé. Dit was ook al heel geweldig. Verder maar weer, naar onze nieuwe verblijfplaats: Stadtkyll.


Bron: Wikipedia en folder van S.I.T.
Foto's van Aag zelf

Vakantie: Luxemburg (3)

Wandelen en Esch-sur-Sûre

Als een camping aan de voet van een berg ligt, ben je eigenlijk wel verplicht die bult op te lopen. In de stralende zonneschijn gingen we welgemoed op pad. De natuur is er prachtig. Ik heb daar jaren geleden mijn eerste, echte ooievaars gezien. En nu vind ik het bijna gewoon, dat ik ze bij ons thuis zie rondlopen. Soms veranderen dingen ook ten goede...

De camping heet dus Val d'Or. Overal bloeit brem, dat verklaart meteen de naam.

Er bloeiden ook behoorlijk wat andere bloemen, maar het leek me dat de natuur wat achter liep. Overal vlinders: koolwitjes in alle soorten en maten, een citroenvlinder en oranjetipjes.
Het pad loopt deels door bos, en slingert omhoog tot je bovenop door de weilanden loopt.

Onbedwingbaar de neiging om in gezang uit te barsten: net The Sound of Music. Wat ontbrak was het geluid van kerkklokken.

Aan de rand van het pad, in het zonnetje, maakte een hazelworm zich uit de voeten. Mijn eerste, echte levende slang in het wild! (op de camping lag een dood exemplaar: onder een auto gekomen. We hebben wel een foto, maar die is nogal onsmakelijk).

plaatje hazelworm (met dank aan Wikipedia)

's Middags zijn we naar Esch-sur-Sûre gegaan. Daar zijn we ook al vaker geweest, maar het is zo'n mooi en leuk plaatsje. Thuis hebben we stapels foto's, maar je blijft er knippen, zo fotogeniek. Het is een klein dorpje, 314 inwoners maar liefst, in een smal dal, met bovenin de resten van een burcht. Prima dagtochtje, ook met kinderen.

We hebben een poosje aan het water gezeten.

Alles frisgroen, prachtig. Maar de zon was inmiddels verdwenen, we moesten weer terug. Op de camping kregen we een fikse onweersbui over ons heen. Dat is dan weer een nadeel: zo'n bui wil wel eens in een dal blijven hangen. De stroom viel zelfs even uit. Ach, zo maak je wat mee.

N.B. Ik heb inmiddels te verstaan gekregen dat een hazelworm géén slang is (en ook geen worm), maar een pootloze hagedis. Nou ja zeg; het ziet er uit als een slang, het beweegt als een slang, dat is voor mij genoeg. Hij schoof de ene kant op, ik sprong de andere kant op, en dat was dat. Bij deze dus verbeterd.



Esch-sur-Sûre ligt in de gemeente Wiltz

Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf

Vakantie: Luxemburg (2)

Enscherange

 
We zijn op tijd van de camping vertrokken, om nog even wat boodschappen in Silvolde te doen en daarna grenspalen te zoeken. We reden langs een smalle provinciale weg, waar al het verkeer overheen moet: voetgangers (hond uitlaten), trekkers, streekbussen, auto's, brommers en fietsers (scholieren). Meer dan 20 jaar geleden vertelde een vriendin, die in de Achterhoek op vakantie was geweest, dat het een prachtig landschap was, maar dat er weinig of geen fiets- en/of wandelpaden waren. Kennelijk is er nog niets veranderd.

uitzicht tegenover de camping

De grens hebben we gevonden. Het is een watertje.

Vlak bij stond een paaltje. Waarschijnlijk geen grenspaal, maar bij gebrek aan beter hebben we er toch maar een foto van gemaakt.

Er was een klein parkje, maar ook daar: geen trottoir, geen fietspad, geen parkeergelegenheid. In het parkje stond een bankje, verscholen onder het opgeschoten gras.Ik geloof dat je daar niet geacht wordt te lopen.
Het verbaast me elke keer opnieuw: de enorme culturele verschillen tussen de verschillende regio's. En wat het verschil nou precies is? We vonden het er in ieder geval "anders". Toch willen we er weer heen: er is veel om te bekijken: Xanten bijvoorbeeld ligt vlakbij. Google voor de aardigheid eens "images Xanten", en je begrijpt waarom. Volgend jaar misschien?

Hup, de wegwijsmevrouw aangezet en naar Luxemburg. Ze stuurde ons door de Belgische Ardennen. Hoe minder daarover gezegd, hoe beter. In ieder geval had ik, zolang wij in Belgié reden, geen enkel bereik met mijn mobiel. En er waren nieuw gebouwde viaducten; wat zal ik zeggen, ik wist niet dat je die ook zó in elkaar kon zetten.

Al met al kwamen we heelhuids aan bij onze tweede trekkershut. We zijn vaker op die camping geweest: hij ligt aan een vrolijk bruisend riviertje én aan de spoorbaan. Man helemaal gelukkig.

ook goed voor mijn frans

Het was maar een klein hutje,maar het voldeed.

De omgeving is prachtig, met heel veel mogelijkheden voor wandeltochten. Hond Jykke was erg tevreden.

Lekker eten, kopje koffie, boekje. Morgen is er weer een dag.


klik hier: voor de camping

Enscherange ligt in de commune Kiischpelt in Noord Luxemburg

Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf.