Vakantieverslag Traben-Trarbach (2): wijn

We gaan ook regelmatig naar Saarburg, dat ligt wat zuidelijker. Wat me nu opviel was de kleur van de stenen, rotsen en bergen hier bij Traben Trarbach. Van die steen worden o.a. huizen gebouwd.
Kijk eens naar het verschil:

tamelijk bruingekleurde stenen in Trarbach

zwart/grijsgekleurde steen in Saarburg

Verschillend gekleurde stenen, verschillende mineralen, verschillende smaken wijn. Zo simpel is het soms. Nou komt er bij wijn wel meer kijken, maar daar hebben we het wel een andere keer over. Vandaag gaat het over de wijn in Traben-Trarbach.
Rond 1900 was Traben-Trarbach de tweede stad in Europa wat betreft de omzet in wijn. Of zoiets. Of dat nu waar is of niet, je ontkomt er niet aan als je door de stad loopt: wijn is alom tegenwoordig. Eeen beeldverslag(je):

vinotheek op het park

wijnstad Traben-Trarbach

gevelsteen hotel

 

een van de vele gevelstenen op het Loretta-huis

kelderdeur van een Weingut

bij de brug

wijnboerenvereniging en bibliotheek in één gebouw

Ik weet in een dorpje bij Saarburg een winkel, die heet Wein und Buch. Zoals de bovenstaande foto laat zien, goed gezelschap van elkaar.

Dit is maar een kleine impressie van wat er te zien valt.

hier gaat het om

terrassen vol wijnstokken

Het is een industrie. Het is een ambacht. Het is cultuur en natuur. Het is hier een manier van leven. Daar kun je naar kijken, daar kun je van leren, en daar wordt je dan weer wat wijzer van.

Vakantieverslag: Traben-Trarbach (1)

Zo, we zijn weer terug van weggeweest. Een week in een huisje op Mont Royal. Het was heerlijk en het was prachtig. We zijn nog lang niet uitgekeken, dus als het even kan gaan we nog een keer.

Voor de dagelijkse boodschapen rijd je de berg af, zo het stadje Traben-Trarbach in.
Traben en Trarbach worden gescheiden door de Moezel en verbonden door een bijzondere brug.

Ook van dichtbij is het neogotische poortgebouw heftig gedecoreerd.

Vooral in Traben staan prachtige gebouwen

 

Het stratenplan is vast honderden jaren oud. Niet bepaald geschikt voor het moderne vrachtverkeer: goed opletten en veel geduld als je er echt langs moet. Om rond te kijken kun je echt beter te voet.

Dan vind je zomaar een stukje stadsmuur (in Trarbach).

Het mooiste gebouw in Traben vind ik misschien wel het oude Postkantoor.

Na Berlijn was Traben-Trarbach de tweede stad in Duitsland met elektrische stroom. De centrale staat er nog steeds.

Dat kan toch zo als een modelbouw-huisje naast je modelspoorbaan gezet worden?
Als het regent is het een beetje een grauwe bedoening, maar als de zon schijnt:

 

dan knalt het je soms tegemoet. Daar houd ik wel van.

 

Ook gegroet. En tot wederziens.