We zijn weer begonnen met het voeren van de vogels. Gedurende de zomer barstte onze tuin van de mugjes, larven en andere beestjes, en ook zaadjes en fruit waren in ruime hoeveelheden beschikbaar. Nu de jongen uitgevlogen zijn en de herfst is begonnen gaan we weer back to normal: strooien!
Er leven nogal wat huismussen om ons huis. Gelukkig maar, want ze staan op de rode lijst. Volgens de Vogelbescherming stellen mussen prijs op rommelige tuinen. Dat doen we dan goed.
Jaren lang zat er een eenzaam mannetje zijn territorium te verdedigen, met een luidruchtig getsjilp. Maar opeens was er een kentering ten goede, jaar na jaar werden het er meer, en tegenwoordig tellen we minstens 30 vogeltjes. Er is iets nostalgisch aan hun geluidjes als ze hutje mutje in de klimop zitten. Ook het geroef van de vleugeltjes als de kolonie in één beweging op fladdert om met veel geschetter ergens anders neer te strijken, zo vertrouwd als dat klinkt.
Van mijn ouders erfde ik Thorburn's Vogels in kleuren, een door Thieme uitgegeven versie, toegepast op de toenmalige Nederlandse vogelstand.
De huismus (man en vrouw) staan op plaat 75
Ze eten graan, zaden, brood, vetbollen, insecten, bloemknoppen, pinda's en wat dies meer zij. (Ik kan me goed herinneren dat ze de gele krokussen van mijn vader aan flarden aten, de paarse bliefden ze niet. Het dreef hem tot waanzin). Met het leegschudden van je broodtrommeltje, het verkruimelen van een kapje, het uitkloppen van tafelkleed of placemat zijn ze al blij.
https://www.vogelbescherming.nl/
