Vakantie: Sauerland (3)

Wandelen in Sauerland

Een week zijn we er geweest. Een week lang regen in alle variaties. Je kunt je voorstellen hoe de regen, als het steeds kouder wordt, in sneeuw verandert. Maar helaas was het nog niet zover.
Nu hebben we een hondje, onze Jykke. Jykke hoort er bij.

Hij is nog jong en vol energie. Dus gaan we uit: wandelen. En dat kan gelukkig overal in Sauerland. Overal parkeergelegenheid en stappen maar.

Het prettige is ook, dat er niet alleen van die uitgezette tochten zijn voor geharde wandelaars, van tientallen kilometers, maar ook kortere tochten, voor de niet-zo-geoefende loper, of voor de kinders: 3 á 4 kilometer klimmen en dalen. Deze tocht is begonnen bij de bron van de Ruhr.

Er is nog genoeg moois te zien, vooral de rijkdom aan mosjes en grassen is geweldig.

Een eekhoorn heeft hier zijn eigen FEBO gecreëerd:

In plaats van wijnstokken zien we overal velden met kerstboomaanplant.

 En al met al, zie de blauwe lucht, was het die dag best lekker weer.



Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf












                                                                                                                                                                            

Vakantie Sauerland (2)

De Kahle Asten

Vlakbij/tegen Winterberg aan ligt de berg Kahle Asten. Een slingerweg leidt naar de top. Bovenaan staat een merkwaardig gebouw: restaurant, hotel en weerstation tegelijk. De wind giert, het uitzicht is beperkt. Ruime parkeerterreinen, want ondanks/dankzij die barre weersomstandigheden is de Kahle Asten een zeer geliefd zondagsuitje. Het doet me denken aan het Posthuys op Vlieland, of aan café 't Zielhoes in Noordpolderzijl. Je hebt het idee dat je op het randje van de wereld bent; aan de ene kant van alles verlaten, aan de andere kant een soort van thuis.

voor een uitgebreide beschrijving: klik hier

Door de slechte weersomstandigheden konden we niet goed foto's maken. Maar we zijn er toch drie keer geweest, en hebben er fijn gewandeld.

dit is dus om 12 uur overdag!

Is het niet net uit een verfilming van een John le Carré-boek?  Het mooiste lelijke gebouw  in de wijde omtrek, en dan die mist....

Zoals overal zijn ook hier wandelroutes: alle kanten op en goed aangegeven.

Je zit hier op zo'n 840 meter hoogte, dat is dus niet boven de boomgrens. Even zo goed hebben bomen het hier erg zwaar.

Bij het restaurant staat ook een overdekt bankje. Natuurlijk alles van massief hout, met snijwerk versierd. En altijd weer zo'n hoedje, half Duits-sprekend Europa boven de 50 loopt met zo'n ding. Is daar wel eens een onderzoek aan gewijd?

Ik kom hier dolgraag nog eens terug. In mei of juni of zo. Misschien is het dan wel droog en zelfs een beetje helderder. Want wat zit er achter die wolken?

 Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf.

Vakantie Sauerland (1)

 Winterberg


Een week naar Sauerland, dat leek ons wel wat. Huisje gezocht en gevonden bij een van de bekende organisaties: 7 dagen Winterberg, wie wil dat nou niet? "Wel heel erg toeristisch", deden vrienden bezorgd. Terwijl ik altijd denk: als er veel mensen naar toe gaan, zal er wel iets te zien zijn, nietwaar? Of je dat leuk vind, is een kwestie van smaak. Nu zijn we terug, en kan ik onze ervaringen eens rustig overpeinzen.

Deel 1: Toeristenindustrie.
Wanneer er heel veel mensen komen ontstaat er een industrie rond die bezoekers. Dat hebben we nu gezien, en het was interessant. Bovendien, het viel reuze mee.
Het park waarin we verbleven had zo'n 200 huisjes. Pas gebouwd, sterker nog, de infrastructuur was nog niet helemaal klaar.

skibaan in aanbouw, sneeuwkanonnen

In een enquete werd gevraagd hoe wij de natuur beleefden in het park. De natuur er om heen is schitterend, maar dit is natuurlijk een door mensen aangelegde omgeving, dat is echt wat anders.

Wel was er aanplant van veel struiken en heesters; geef het een paar jaar en alles is lekker opgeschoten, het aantal vogels en beestjes dan zal toegenomen zijn.

Overal werd hard gewerkt: bulldozers, hijskranen. Vóór het gaat sneeuwen, want dan ligt alles weer maanden stil.

De grote trots van Winterberg is de springschans.

Ze zijn er zelfs zo trots op, dat er ansichtkaarten van zijn. Ook hebben ze een kleine replica op een rotonde gezet.

(Dat leidt weer tot een nieuw studie-object voor mij: rotondekunst).      

                        

                          



En zoals met alle industriële objecten, op een gegeven moment zijn ze hun houdbaarheidsdatum voorbij. Dan staan ze te verkrummelen in een achtergelaten hoekje, en bieden alsnog een romantische aanblik.

Het is hier al net zo als overal, wat telt is locatie, locatie en locatie!

Deze gaat nergens meer heen. Natuurlijk kun je wel rustig naar beneden wandelen. Toch merkwaardig, zo'n lift die voor eeuwig stil staat. Symbolisch voor wat je maar wil.

Zo zie je hoe er om al die vakantievierders heen wordt doorgewerkt. Toeristen komen, toeristen gaan en de mensen daar gaan onverstoorbaar hun eigen gang. Dat is toch een mooie gedachte. En als het binnenkort gaat sneeuwen ziet alles er weer uit als een plaatje.

bron: Wikipedia

  Foto's: A.B. van der Ploeg en van Aag zelf.