Henning Mankell: De Daisy Sisters
Er zijn van die boeken die je leest zonder dat ze meteen veel indruk maken. Zolang de pagina's geopend voor je liggen lees je geconcentreerd door, maar zodra je het boek weglegt, is het uit je gedachten verdwenen. Denk je. Maar nadat je het hebt teruggebracht naar de bibliotheek of teruggezet in de kast, merk je dat je af en toe terugdenkt aan bepaalde scenes. Soms nog na jaren leven de hoofdpersonen voort in je gedachtenwereld. Het boek was beter dan je doorhad.
Ik vermoed dat dat ook zo zal gaan met de Daisy Sisters. Ik was voornemens een misdaadverhaal van Mankell mee te nemen. Ik ben nu eenmaal bezig met een serie Skandi-thrillers en daar hoort Mankell absoluut bij. Hij is zo populair, dat er zelden een exemplaar op de plank staat: allemaal uitgeleend. Al dwalende kwam ik bij deze titel terecht: het is dan ook een roman.
Kort gezegd verhaalt Mankell over drie generaties vrouwen: vanaf 1941 tot de jaren tachtig van de vorige eeuw. De schrijver is vooral in het begin nadrukkelijk aanwezig in zijn commentaar op de gebeurtenissen en om het verhaal voort te jagen.
Na de oorlog bloeide de economie op en er was een tekort aan arbeidskrachten. Vrouwen én buitenlanders konden meteen met werk beginnen, een opleiding was vaak niet nodig. Het was voor arbeiders een hard en sober leven. Toch stonden deze jaren ook voor hen in het teken van vooruitgang: door allerlei ontwikkelingen werd het huishouden lichter en het leven makkelijker: stofzuigers, iedereen een auto, maar ook steun bij studie en zelfontplooiïng.
De echte levensvragen blijven altijd hetzelfde: relaties, wel of geen kinderen, in hoeverre kun je en mag je voor jezelf kiezen? Het leven van deze drie vrouwen wordt bepaald door mannen en ongeplande zwangerschappen. Ondanks dat werken ze verbeten door. Steeds opnieuw hopen ze in de nabije toekomst hun dromen te realiseren.
Het boek is in 1982 geschreven, sindsdien is de wereld behoorlijk veranderd. Toch is het boek niet gedateerd, al merkte ik dat ik me af en toe behoorlijk ergerde aan de passiviteit van vooral Eivor.
Goed geschreven, er zit vaart in, kortom, al met al een aanrader, zij het zonder vlag en wimpel.
vertaling Maria Postema
Oorspronkelijke titel: Daisy Sisters
Er zijn van die boeken die je leest zonder dat ze meteen veel indruk maken. Zolang de pagina's geopend voor je liggen lees je geconcentreerd door, maar zodra je het boek weglegt, is het uit je gedachten verdwenen. Denk je. Maar nadat je het hebt teruggebracht naar de bibliotheek of teruggezet in de kast, merk je dat je af en toe terugdenkt aan bepaalde scenes. Soms nog na jaren leven de hoofdpersonen voort in je gedachtenwereld. Het boek was beter dan je doorhad.
Ik vermoed dat dat ook zo zal gaan met de Daisy Sisters. Ik was voornemens een misdaadverhaal van Mankell mee te nemen. Ik ben nu eenmaal bezig met een serie Skandi-thrillers en daar hoort Mankell absoluut bij. Hij is zo populair, dat er zelden een exemplaar op de plank staat: allemaal uitgeleend. Al dwalende kwam ik bij deze titel terecht: het is dan ook een roman.
Kort gezegd verhaalt Mankell over drie generaties vrouwen: vanaf 1941 tot de jaren tachtig van de vorige eeuw. De schrijver is vooral in het begin nadrukkelijk aanwezig in zijn commentaar op de gebeurtenissen en om het verhaal voort te jagen.
Na de oorlog bloeide de economie op en er was een tekort aan arbeidskrachten. Vrouwen én buitenlanders konden meteen met werk beginnen, een opleiding was vaak niet nodig. Het was voor arbeiders een hard en sober leven. Toch stonden deze jaren ook voor hen in het teken van vooruitgang: door allerlei ontwikkelingen werd het huishouden lichter en het leven makkelijker: stofzuigers, iedereen een auto, maar ook steun bij studie en zelfontplooiïng.
De echte levensvragen blijven altijd hetzelfde: relaties, wel of geen kinderen, in hoeverre kun je en mag je voor jezelf kiezen? Het leven van deze drie vrouwen wordt bepaald door mannen en ongeplande zwangerschappen. Ondanks dat werken ze verbeten door. Steeds opnieuw hopen ze in de nabije toekomst hun dromen te realiseren.
Het boek is in 1982 geschreven, sindsdien is de wereld behoorlijk veranderd. Toch is het boek niet gedateerd, al merkte ik dat ik me af en toe behoorlijk ergerde aan de passiviteit van vooral Eivor.
Goed geschreven, er zit vaart in, kortom, al met al een aanrader, zij het zonder vlag en wimpel.
vertaling Maria Postema
Oorspronkelijke titel: Daisy Sisters
