Woord en beeld: hood

Lezen schept beelden in je hoofd. Het kan ook andersom. Je ziet iets en je denkt meteen aan iets dat je gelezen hebt. Bijvoorbeeld:

Op een prachtige vrijdagmiddag gingen we naar Beetsterzwaag.

Een kleine, maar fijne expositie met prachtige objecten. In een vitrine zag ik een leren hoofddeksel.

Perzië, 19de eeuws

Later navraag gedaan: het is een hoes voor de helm, die ernaast hing.

Bijschrift toevoegen

Maar dat terzijde. De muts is het beeld. Nu mijn associatie, de (licht aangepaste) tekst:

"Syrian hoods. Turkmen hoods. Afghan hoods. Tiny Indian hoods and huge eagle hoods from Central-Asia. Sixteenth century French hoods.
They're not an European invention. Frankish knights learned how to use hoods from Arab falconers during the crusades".

Helen Macdonald en Lupin, foto van haar Twitter-account, maker werd niet vermeld.

Nog een citaat: "Burqua, the word in Arabic. Hood".


Beeld: Tinco Lyclama Beetsterzwaag
Woord: H is for Hawk, 2014, Vintage Books
Beeld: H. is for Hawk, A New Chapter, BBC Two
De duur van de expositie is verlengd: tot en met 23 september 2018.

Vergeten aardappelen

Ik vond een halfvol zakje vergeten aardappelen.
Ze hadden flink hun best gedaan, zo in het donker.

We kopen biologisch geteelde aardappelen, die kiemen nu eenmaal sneller dan bespoten aardappelen. Ik denk, als ik die spruitjes zie: wat moet je wel niet doen om zoveel levenslust de kop in te drukken?
Zo'n aardappeltje gooi ik natuurlijk niet weg.

Die stop ik in de grond. Er is altijd wel ergens een leeg plekje. En anders kan het ook in een brede emmer. Of, schijnt het, gewoon in een zak tuingrond: gat erin, aardappel er in, wachten. Wel water geven dan. En ja, dat kan ook later dan in het voorjaar. Proberen kan altijd, nietwaar?

Groei!

.
Rustig laten groeien. Ze worden 40 á 50 cm hoog, schat ik zo. Bloeien is ook fijn, maar dat doen ze niet altijd, zo laat in het jaar.
Op een gegeven moment zijn ze op: de planten worden geel, ze krummelen weg. Dan kun je ze opgraven en als het goed is zitten er een aantal nieuwe aardappeltjes in de grond, tussen de wortels. En wat zo gek is: aardappels uit de winkel vind ik gewoon, maar nieuwe aardappeltjes uit zo'n knolletje, dat vind ik elke keer weer een wonder.

Woord en beeld: Friese Vrijheid

"In krijgshaftige bijeenkomsten bij de Opstalboom verklaarden ze de zee de oorlog..."

"Ze tekenden op dat het hun vrije landrecht was een zeeburcht te stichten en te versterken, als een gouden ring die om heel Friesland lag, overal even hoog en sterk, zodat de vloed voor altijd buiten de deur zou blijven".  

Opstalboom

Boek: De Wadden - Mathijs Deen, 2013, Thomas Rap
kunstproject: Monika Kühling, in de boslaan naar het voormalig klooster Ihlow
Opstalboom bij Aurich.

vlinders in de tuin

Het is een dramatische zomer voor de vlinders. Zelfs op de vlinderstruik zie ik ze nauwelijks. We hadden ook al geen oranjetips dit voorjaar. En dat we systematisch de metershoge brandnetels verwijderen helpt natuurlijk ook niet.

Toch is er ook goed nieuws.
Geheel per ongeluk is er een witte koolplant in mijn tuin opgedoken. Die kwam mee met het vogelzaad.

Dat vinden de diverse witjes heerlijk. Bakje water met schelpjes (of steentjes) erin op een tafeltje in de buurt, hebben ze ook wat te drinken.

Ik zie nauwelijks rupsjes, maar dat zal wel door de mezen komen, die ook uitgehongerd zijn door de droogte. Maar iets veroorzaakt toch die gaten?

Ondertussen begrijp ik niet waarom we dat niet eerder hebben bedacht. Volgend voorjaar planten we een paar koolplantjes her en der in de tuin: voor de vlinders. En mochten ze niet geheel en al opgevreten worden, dan weten we er zelf wel raad mee. Win-win.

Voor wie dit ook wil en niet weet hoe aan koolplantjes te komen: in het voorjaar gewoon te koop bij goede tuincentra en de Welkoop.

Woord en beeld: regen

"...en regenjacks in felle kleuren, met de capuchon strak om ons hoofd gesnoerd, zodat alle geluiden veranderden; je eigen ademhaling en de bewegingen van je eigen hoofd, als je oren langs de binnenkant van je capuchon schraapten, klonken de hele tijd luid en duidelijk, terwijl al het andere gedempt werd en ver weg leek te gebeuren."

Ik herinner me dat geluid. En het gevoel van zo'n min of meer onbuigzame laag om je kinderlijf. In de stromende regen, op weg naar de kleuterschool (die letterlijk achter ons huis lag), droeg ik in opdracht van mijn moeder ook nog een regenhoed, een zgn. zuidwester. Het ding was knalrood en dus werd ik gepest: "Brandweerman! Brandweerman!".

Alle fotoboeken doorgebladerd: niks. Dit is de enige foto van mezelf in regenjas die ik kon vinden. Wie gaat er dan ook in de stromende regen buiten foto's maken? Jammer is het wel. Goed voornemen: in de herfst, tijdens buien, foto's maken van dierbaren die door de regen sukkelen.

Eigenlijk wil ik weer zo'n gele regenjas. Misschien kopen mensen daarom "jonge" kleding. Niet omdat ze er jong uit willen zien, maar omdat ze heimwee hebben naar het gevoel uit hun jeugd. 

Boek: Zoon- Karl Ove Knausgard, 2013, De Geus B.V.
Beeld: vakantiefoto Vlieland
Boek&Beeld: De Hondenmatroos - Margaret Wise Brown/Garth Williams, Gouden Boekje, Rubinstein

Oud chinees theepotje

Dit is een oud Chinees theepotje. Tenminste, zo heeft mijn vader het gekocht.

Samen met de buren maakte hij een tochtje met de auto. Vader bedacht een doel (Dollard) of een thema (bloeiend koolzaad), zette een route uit en zocht bijbehorende informatie: wat geschiedenis en anekdotes om te vertellen, een plek om koffie te drinken, van die dingen. Buurman reed, de buurvrouwen gingen ook mee.
Zo belandden ze op een mooie dag in Oudeschans.

Oudeschans is een piepklein 16de eeuws vestingplaatsje dat de moeite waard is.
Monumentale boerderijen, een garnizoenskerkje, een fraaie hoofdstraat die Voorstreek heet.

de pastorie is aan de kerk gebouwd

De boerderij staat recht, ik niet

In geen van de meer dan 40 mappen van mijn vader heb ik een verwijzing naar dit uitje kunnen vinden, maar ik neem aan dat zij in het dorp wat hebben rondgescharreld.
In een winkeltje met brocante zag mijn vader een leuk potje. Kijken, vasthouden, twijfelen. Hij zette het weer terug en het gezelschap ging weer verder.

's Avonds, eenmaal thuis: spijt! Dat leuke potje, had hij het maar gekocht. Wat nu?
En dus belde hij ons, deed het verhaal. "Geen probleem", zeiden we, en hup, daar ging man op de fiets naar Oudeschans.
 

Het potje stond al klaar. Stevig doorfietsend weer naar huis met het potje, in kranten verpakt, in de fietstas. En niet lang daarna brachten we het naar vader, die het blij in ontvangst nam.

Oud-Chinees-Theepotje.

De gedachte is dat zo'n potje, gevuld met thee, door de boer/landarbeider meegenomen werd. Een soort thermosflesje.
Is het Chinees? Dat zou best zo kunnen zijn.
Is het oud? Van binnen ziet het er fris uit. Aan de buitenkant zijn geen beschadigingen, terwijl dit glazuur makkelijk afschilfert bij gebruik.
Is het een theepotje? Ik geloof niet dat er ooit thee in heeft gezeten. Opnieuw: de binnenkant ziet er ongebruikt uit en ik kan snuffelen tot ik een ons weeg, maar ik ruik alleen aardewerk en stof.
 Wat ik me afvraag is, waarom je een theepot voor het werk een andere vorm zou geven dan een "gewone" theepot? Dat zal dan waarschijnlijk met het vervoer te maken hebben. Door het gat aan de bovenkant kun je een draagstok doen. Door de afgeplatte achterzijde kun je twee potjes tegen elkaar aan dragen. Ik heb al uitvoerig op internet gezocht naar afbeeldingen. Wel theeverkopers, waterdragers, etc. maar geen enkele met zo'n potje. Voor musea-bezoek is het nu echt te warm. Geduld dus.

Mijn vader wist het ook allemaal niet, maar het kon hem niet schelen. Soms wil je gewoon iets, desnoods tegen beter weten in.

Theepotje-dat-man-op-de-fiets-uit-Oudeschans-haalde.
Bij het verdelen van de boedel wilden we het potje graag hebben. Het staat nu in onze woonkamer. 
Behalve een al dan niet oud theepotje, is het nu ook een potje met een verhaal.


foto's: van Aag zelf

Woord en beeld: lopen

"Silvie always walked with het head down, to one side, with an abstracted and considering expression as if someone was speaking to her in a soft voice."



 

Boek: Housekeeping- Marilynne Robinson, 1980, Faber & Faber
Beeld: kaart met afbeelding van Another Walk in the Snow - Dee Nicherson, acryl on paper, Green Pebble