Vergeten aardappelen

Ik vond een halfvol zakje vergeten aardappelen.
Ze hadden flink hun best gedaan, zo in het donker.

We kopen biologisch geteelde aardappelen, die kiemen nu eenmaal sneller dan bespoten aardappelen. Ik denk, als ik die spruitjes zie: wat moet je wel niet doen om zoveel levenslust de kop in te drukken?
Zo'n aardappeltje gooi ik natuurlijk niet weg.

Die stop ik in de grond. Er is altijd wel ergens een leeg plekje. En anders kan het ook in een brede emmer. Of, schijnt het, gewoon in een zak tuingrond: gat erin, aardappel er in, wachten. Wel water geven dan. En ja, dat kan ook later dan in het voorjaar. Proberen kan altijd, nietwaar?

Groei!

.
Rustig laten groeien. Ze worden 40 á 50 cm hoog, schat ik zo. Bloeien is ook fijn, maar dat doen ze niet altijd, zo laat in het jaar.
Op een gegeven moment zijn ze op: de planten worden geel, ze krummelen weg. Dan kun je ze opgraven en als het goed is zitten er een aantal nieuwe aardappeltjes in de grond, tussen de wortels. En wat zo gek is: aardappels uit de winkel vind ik gewoon, maar nieuwe aardappeltjes uit zo'n knolletje, dat vind ik elke keer weer een wonder.

Ceddar: 50 % kaas

Druk, druk, druk. Maar wel even in de plaatselijke super naar "typisch Engelse" producten gekeken.
Zo stuitte ik in de koeling op dit pakje. Eerder Amerikaans dan Engels, maar toen verkeerde ik nog in de veronderstelling dat Cheddar op en top Engels is.

Country Cow staat er op. Nou ja, er bestaan stadsboerderijen, dus misschien ook stadskoeien? Hoewel ik bij Country Cow toch aan iets vrouw-onvriendelijks denk.
Over Cheddar is een Wikipedialemma geschreven
 
klik hier

Wat een krankzinnige hoeveelheden! Waar denk je dan dat deze Cheddar vandaan komt?
(Het antwoord staat onder de foto).

Deze koeien hebben een prima leven! Met vrije uitloop.

Lindenberg Bavaria! Wie bitte? Beieren, Duitsland, inderdaad. Ik heb even verder gezocht. De producent is onderdeel van een grote onderneming, gespecialiseerd in kaasproducten "voor self service", oftewel om zelf mee te fröbelen. Ze richten zich vooral op Oost-Europa.

Op de achterkant staat de productinformatie van deze "smeltkaas met Cheddar".
Ingrediënten: kaas (48 %, waarvan 50 % Cheddar. Vraagje: wat is die overige 50 % dan voor kaas?).
Verder zit er in: zoete wei, boter, smeltzouten, melkeiwitten, zout, magere melkpoeder en kleurstof (paprikapoeder).

Ik weet het niet hoor. Er zijn vast een heleboel mensen heel tevreden met dit kaasproduct (ik kan het echt niet "kaas" noemen). En de fabrikant is trots op zijn bedrijf, dat snap ik ook wel. Ze werken er hard voor, en zo. Zo gaat dat gewoon.
En het is vanuit een luxe positie dat ik hier een beetje kritisch zit te miezemuizen.
Maar ik word toch wat treurig, als ik denk aan hoever mensen afgedwaald zijn van wat ooit "gewoon eten" was. Is er iets eenvoudigers dan een boterham met boter en kaas? Echt brood, met echte boter (van melk) en echte kaas (ook van melk).  Lekkerder dan een gebakje, als je het mij vraagt.

Oranje eten (3): bloemkool (herziene versie)

Dit is een herziene versie. De franse mevrouw, bij wie ik het recept had gelezen, verbiedt namelijk iedere vorm van weergave van ook maar het kleinste deeltje uit haar blog. Nogal overdreven, vind ik; ik heb varianten gezien in bv de Allerhande en andere kookbladen. En het is een heel simpel recept, geen kernonderzoek of zoiets. Nou ja, hier volgt mijn (aangepaste) variant van bloemkool met een sausje.

Snijd ongeveer 1/3 van een chorizo in kleine blokjes. Ik vind die van de Jumbo geschikt.

De rest kun je gebruiken in een lekkere erwtensoep, waarvan ik volgende week het recept zal geven.

Verwarm de oven voor tot 180 graden.
Verdeel een bloemkool in roosjes en kook ze 4 tot 6 minuten. Uitlekken in een vergiet.

Maak een saus van 40 gram bloem, 40 gram boter en volle melk. Het recept geeft 1/2 liter melk aan, de saus wordt zo redelijk stevig, maar niet te dik. Weet je niet hoe dat moet: de werkwijze staat onderaan. Je kunt natuurlijk ook een zakje saus gebruiken (béchamel-saus/ bloemsaus/kaassaus), maar het is makkelijk en veel goedkoper om het zelf te doen.

Meng de blokjes chorizo door de saus, samen met 75 gram geraspte Gruyére, of bv Emmenthaler, Parmigiano-Reggiano of Parmezaanse kaas. Wat je maar kunt krijgen, als het maar harde kaas van koemelk is.

Doe de bloemkool in een ovenschaal, schenk de saus er over en zet in de oven: 20 minuten is genoeg.

 

Door de chorizo krijg je mooie oranje strepen door de saus. We aten er aardappeltjes bij, maar pasta kan ook.



Werkwijze snelle Béchamelsaus: smelt een klont boter van 40 gram (of margarine als je dat liever hebt) rustig in een pannetje: niet bruisen, of bruin worden. Zet de vlam op zijn laagst en gooi er in één keer 40 gram bloem bij, roer stevig door, je zult zien dat het een stevige massa wordt. Laat onder flink doorroeren even doorgaren (2 minuten of zo). Schep er een beetje melk bij, flink roeren. Als de melk is opgenomen weer een beetje, blijf roeren. Als de melk is opgenomen, weer melk toevoegen, nu wat meer. Werk zo door tot je de saus goed van dikte vindt. Laat nog even doorgaren, blijf roeren. Als de saus toch nog dikker wordt, kun je er altijd wat melk aan toevoegen. Het gaat hier om geduld, dat is alles. Maak af op smaak met zout, peper en een snuf nootmuskaat.

Oranje eten (2)

Boodschappen gedaan en weer van alles gezien. Dit is inmiddels een klassieker en staat elk jaar rond half april in het schap.

In de koeling liggen restjes van Koningsdag:

Als het gaat om het WK vind je op dit moment het grootste assortiment bij de chips en het bier. Zo kocht ik dit zakje chippies:

 

Stel je voor, ergens in 2013 bedacht de producent dat het wel leuk zou zijn om iets in de WK-sfeer te doen. Reclamebureau uitgezocht, overleg, moodboards, ontwerpen, presentaties, verbeteringen, proefdrukken, en eindelijk, in april liggen de eerste zakken in het schap. Trots loopt de CEO van de Nederlandse tak van de chippies-fabriek door de super. Geestig toch, die StoelenSamba? Orgineel ook. Net zo orgineel als de Samba-kwarktaart, de Samba-nootjes en jawel hoor, het Samba-shirt van de bierbrouwer. "Ja maar," zei de reclameman: "u moet begrijpen: dat versterkt elkaar juist". Zo is dat, we bouwen samen aan het Oranje-gevoel, of zoiets.

Echt oranje eten voor als je TV kijkt:

Snijd frisse worteltjes in de lengte in vier reepjes (of zes, als ze erg dik zijn). Snijd een bosje radijzen doormidden, of in vieren als ze erg dik zijn. Hussel door elkaar. Dat ziet er alvast vrolijk uit.

Bak een half gesnipperd uitje en een halve rode (of oranje!) paprika per persoon in wat olie. Voeg de gewenste hoeveelheid shoarmavlees toe en bak alles gaar.
Roer drie lepels dikke (griekse/turkse) yoghurt, 3 lepels mayonaise, peper, zout, en 2 á 3 tenen knoflook (fijngehakt of uit de knijper) door elkaar.
Doe een paar wortelsprieten in een voorverwarmd pitabroodjes, wat stukjes radijs en vul verder op met het vlees. Doe wat salade op een bord met een gevuld broodje en knoflooksaus erbij.

Of roer een bekertje créme fraiche los met 2 eetlepels gembersiroop en 2 theelepels dijonmosterd. Afmaken op smaak met peper en zout. Gehakte pistachenootjes erover kan ook. Lekker met gebraden drumsticks of gebakken vis.

Dit recept (van de salade en de gembersaus) kwam uit mijn stapel "nog te maken", en stond, geloof ik, in de Allerhande.
Foto's van A.B. van der Ploeg en van Aag zelf